DSLR, “Digital Single Lens Reflex” anlamına gelir. Basit bir dille, bir DSLR, bir kamera merceğinden gelen ışığı bir optik vizöre (kameranın arkasında, ne çektiklerini görmek için baktığı bir mercek olan) yansıtmak için bir ayna mekanizması kullanan bir dijital kameradır. Tek lensli refleks kameralar 19. yüzyıldan beri kayıt ortamı olarak film ile çeşitli şekil ve formlarda mevcut olmasına rağmen, görüntü sensörlü ilk ticari dijital SLR 1991’de ortaya çıktı. Bas-çek ve telefon kameralarıyla karşılaştırıldığında, DSLR kameralar genellikle değiştirilebilir lensler kullanır.
DSLR Fotoğraf Makineleri Nasıl Çalışır?
Fotoğraf makinesinin arkasındaki DSLR vizörden / göz merceğinden baktığınızda, gördüğünüz her şey fotoğraf makinesine takılı mercekten geçer, bu da tam olarak ne çekeceğinize bakabileceğiniz anlamına gelir. Yakalamaya çalıştığınız sahneden gelen ışık, mercekten geçerek kamera odasının içinde 45 derecelik bir açıyla oturan bir refleks aynaya (#2) geçer ve bu ayna daha sonra ışığı dikey olarak ‘pentaprizma’ (#) adı verilen optik bir öğeye iletir. 7). Pentaprizma daha sonra ışığı iki ayrı aynadan vizöre (#8) yönlendirerek dikey ışığı yataya dönüştürür.
Bir fotoğraf çektiğinizde, refleks ayna (#2) yukarı doğru dönerek dikey yolu engeller ve ışığın doğrudan geçmesine izin verir. Ardından deklanşör (#3) açılır ve ışık görüntü sensörüne (#4) ulaşır. Deklanşör (#3), görüntü sensörünün (#4) görüntüyü kaydetmesi için gerektiği kadar açık kalır, ardından deklanşör (#3) kapanır ve yansıma aynası (#2) 45 derecelik açıya geri döner. ışığı vizöre yönlendirmeye devam edin.
Açıkçası, süreç burada bitmiyor. Ardından, kamerada çok sayıda karmaşık görüntü işleme gerçekleşir. Kamera işlemcisi, görüntü sensöründen gelen bilgileri alır, uygun bir formata dönüştürür ve ardından bir hafıza kartına yazar. Tüm süreç çok az zaman alır ve bazı profesyonel DSLR’ler bunu bir saniyede 11’den fazla kez yapabilir!
Yukarıdakiler, DSLR kameraların nasıl çalıştığını açıklamanın çok basit bir yoludur.
Yorum Yap